10-09-06
lieve bloggers, Ik ben er weer. Ik zou bijna zeggen, "vandaag heb ik een goeie dag achter de rug", maar het zou zijn dat ik mezelf bedrieg wanneer ik dat zeg. Hoe moet ik eigenlijk mijn humeur pennen? ik was blij vandaag, maar ik was ook depri vandaag. met blij bedoel ik simpelweg, dat volgens de anderen rondom mij, het stukken beter gaat met mij. ik fleur op en bloei weer helemaal open, enkel isoleer ik me een beetje, maar dat slechte punt nemen ze bij al de goeie dingen... en dan voel ik me depri, omdat ik gewoon.. omdat ik me gewoon slecht voel, en nog meer slecht voel omdat ik slechts vandaag mijn masker heb opgezet. omdat ik voor de zoveelste keer mijn masker heb opgezet, en omdat ik het er niet af kan nemen... voorlopig ben ik dokter-ziek, wat inhoud dat ik weiger nog een psychiater of psycholoog en dergelijke te gaan bezoeken. wil nu even proberen alleen om wat van het normale tienerleven op te pikken. lijkt me redelijk toch? met psych (laat ik voor het gemak alle dokters, psychologen, psyhciaters, zo maar noemen..) lukt het me niet het leven op te pikken, als jonge puber, lukte het me ook niet(alleen) maar nu ben ik een tiener en probeer ik het nog éénmaal alleen, als het nu niet lukt, geef ik het op.
Facebook
Commentaren
hoop dat het je lukt groetjes frank
Gepost door: frank | 10-09-06
dokter-ziek ik ben ook dokter-ziek...
ik heb er de laatste tijd zelfs nachtmerries van.. ze komen en ze gaan.. de ene nacht wel de andere niet... dokters, ziekenhuizen, controles, slecht nieuws, operaties, revalidaties...
'Ze' zeggen dat ik misschien beter eens met een dokter over praat..
en nog meer nachtmerries hebben??! Yeah Right!
xjes
Kuzz
Gepost door: 02~Karen | 10-09-06
hey, Telkens opnieuw moet ik hier schrijven hoe ik het herken. Dokters beu, pillen beu....
Het gevoel dat je krijgt als iedereen zegt dat je er beter uitziet als dat helemaal niet zo is. Niemand die nog door je masker kan kijken, is dat nu goed of net niet.
Ik ben veel ouder dan jij, maar je hebt groot gelijk, je hebt ook recht om een "gewone" tiener te zijn.
Maar opgeven, ok, ik heb het ook een paar keer gedaan, maar er komt ooit een ommekeer in je leven, dat moet gewoon! Geef niet op, ook al moet je misschien nog dieper, tot de bodem om dan langzaam naar boven te kruipen.
Dit is geen "vrouw-tiener"-praat, neen dit is van een lotgenoot die er ook nog lang niet is, maar toch af en toe al een lichtpuntje mag zien.
Hoop dat jij dat ook mag zien.
Heel veel groeten van beesken
Gepost door: beesken | 11-09-06
Yep Yep, wat beesken schrijft is waar, en ik kan het weten, want we zijn al meer dan 4 jaar een koppel.
Kan er niks meer aan toevoegen, maar 1 ding wil ik zeggen....geef niet op, want ooit zie jij ook een uitweg. Ik weet niet wat u overkomen is, of waardoor je depri bent. Heb de tijd nog niet gehad om uw verhaal te lezen, maar zal dat in de nabije toekomst eens doen.
Groetjes, Lost
Gepost door: lostintheozone | 11-09-06
~ Ook ik heb het in m'n tienerjaren een paar keren opgegeven en nu ben ik toch blij dat ik volwassen heb mogen worden...
Toch ga je er komen lieve meid, eender hoe!
Nu zie je dat niet zitten he, want je pijn zit te diep en dat is begrijpelijk hoor. Geef het de tijd zeggen 'we', maar dan vraag je je af ... hoeveel tijd heeft alles nodig...ik heb tijd genoeg verkwanseld...
En toch zal de tijd het je leren!
Groetjes
Gepost door: Little me | 11-09-06
Post een commentaar