de uitlaatklep van een depri mens

lieve bloggers, Ik ben er weer. Ik zou bijna zeggen, "vandaag heb ik een goeie dag achter de rug", maar het zou zijn dat ik mezelf bedrieg wanneer ik dat zeg. Hoe moet ik eigenlijk mijn humeur pennen? ik was blij vandaag, maar ik was ook depri vandaag. met blij bedoel ik simpelweg, dat volgens de anderen rondom mij, het stukken beter gaat met mij. ik fleur op en bloei weer helemaal open, enkel isoleer ik me een beetje, maar dat slechte punt nemen ze bij al de goeie dingen... en dan voel ik me depri, omdat ik gewoon.. omdat ik me gewoon slecht voel, en nog meer slecht voel omdat ik slechts vandaag mijn masker heb opgezet. omdat ik voor de zoveelste keer mijn masker heb opgezet, en omdat ik het er niet af kan nemen... voorlopig  ben ik dokter-ziek, wat inhoud dat ik weiger nog een psychiater of psycholoog en dergelijke te gaan bezoeken. wil nu even proberen alleen om wat van het normale tienerleven op te pikken. lijkt me redelijk toch? met psych (laat ik voor het gemak alle dokters, psychologen, psyhciaters, zo maar noemen..) lukt het me niet het leven op te pikken, als jonge puber, lukte het me ook niet(alleen) maar nu ben ik een tiener en probeer ik het nog éénmaal alleen, als het nu niet lukt, geef ik het op.